Today's Mood

Ελληνιδα μανα, ξερεις τι κακο εχεις κανει στο γιο σου?

By  | 

Η Ελληνίδα μάνα είναι γνωστή για την υπερπροστευτικότητά της.

Από την ώρα που θα γεννηθεί το παιδί της μέχρι και την ώρα που θα μεγαλώσει, τρέχει από πίσω προκειμένου να μην του λείψει τίποτα, ειδικά εάν είναι αγόρι! Αγόρι, μεγάλη κουβέντα… Δεν μπορώ να μπω στο μυαλό τους την ώρα που ο γιατρός τους ανακοινώνει ότι θα κάνουν αγόρι, αλλά φαντάζομαι δεν πετάνε τη σκούφια τους. Και αφού δεν πετάνε τη σκούφια τους, στην πορεία γιατί γίνονται έτσι όπως γίνονται; Μη μου πείτε ότι δεν καταλαβαίνετε τι εννοώ… Η Ελληνίδα μάνα είναι φαινόμενο, κυριαρχία ακλόνητη, όσες γενιές και να περάσουν, όσο “alternative” και να θέλει να προσποιηθεί ότι είναι, δε θα αλλάξει ποτέ, το έχει στο DNA της! Φυσικά, δεν αναφέρομαι στη σχέση μάνας-κόρης, γιατί τα κορίτσια όπως και να το κάνουμε είναι κορίτσια, θα γίνουν γυναίκες και πρέπει να στέκονται μόνες τους στα πόδια τους από πολύ νωρίς. Επίσης, τα κορίτσια είναι φύσει πιο ώριμα απ’ τα αγόρια ή τουλάχιστον ωριμάζουν πολύ πιο γρήγορα… Είναι δυνατόν να μην ωριμάσουν όταν βλέπουν αυτά που βλέπουν;…

Τα αγόρια, όμως, τι; Μάλλον είχα λάθος πληροφορίες, γιατί -ακούστε τώρα- νόμιζα πως οι δυνατοί, οι γενναίοι, οι προστατευτικοί της υπόθεσης είναι οι άντρες! Αλλά κακώς νόμιζα… Οι Έλληνες γιοί είναι πιο κοριτσάκια και από τις Barbie! Να με συγχωρείτε που μιλάω σκληρά -ή μάλλον ευθέως- αυτή είναι η αλήθεια!  Θεωρητικά μεγαλώνουν, πρακτικά μένουν πάντα στην τρυφερή και συνάμα σπαστική ηλικία των 7. Δε μεγαλώνουν ποτέ και για κανένα λόγο, ενώ είναι πάντα κολλημένοι στη φούστα της μαμάς. Ναι, δε διαφωνώ, υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά να είναι μετρημένες στα δάχτυλα; Και πολύ λέω…

Έχοντας ζήσει, λοιπόν, με Έλληνες και με ξένους “γιους”, μπορώ να πω μόνο ένα πράγμα, “Ελληνίδα μάνα, γιατί έχεις καταστρέψει το αγόρι σου?”… Αδερφό δεν έχω, έχω όμως ξάδερφο που κάνει για πέντε! Έχω, επίσης, πολλούς φίλους -κολλητούς αγόρια και είναι όλοι το ίδιο, “Μάλιστα μαμά”, “Μαμά, τι φαγητό έχουμε σήμερα;”, “Μαμά, να φέρω μία κοπέλα στο σπίτι να τη γνωρίσεις;” και ούτω καθεξής… “Ελληνίδα μάνα”, έχεις αναλογιστεί ποτέ πόσο καλή πολιτικός ή διευθύνων σύμβουλος θα μπορούσες να γίνεις; Χειραγωγείς με έναν απίστευτα μαγικό τρόπο το γιο σου, που μόνο εσύ καταλαβαίνεις, ΑΛΛΑ “μάνα”, το αγόρι σου δε γεννήθηκε ανάπηρο για να του συμπεριφέρεσαι έτσι… Σίγουρα, τα αγόρια είναι πολλές φορές πολύ ζωηρά σε σημείο που δεν ξέρεις αν είναι προτιμότερο να τα δέσεις κάπου και να τα φιμώσεις ή να αυτοκτονήσεις και να παραδώσεις τα όπλα… Αυτό δε σημαίνει, παρόλο αυτά, ότι πρέπει να τα αντιμετωπίζετε σαν άτομα με ειδικές ανάγκες… Γιατί, δυστυχώς ή ευτυχώς, είναι κι αυτοί άνθρωποι… Ω, ναι! Κι όμως! Μπορούν να φάνε μόνοι τους, μπορούν να κοιμηθούν χωρίς το παραμύθι της μανούλας -επίσης μπορούν να κοιμηθούν και στο κρεβάτι τους-, μπορούν να μαγειρέψουν, να κάνουν δουλειές και να σπουδάσουν μακριά απ’ το πατρικό τους, αν εσύ “Ελληνίδα¨ μάνα τα επιτρέψεις όλα αυτά! Αν εσύ “Ελληνίδα μάνα”, αποφασίσεις ότι το “παιδί”, έγινε άντρας, θα πάει και φαντάρος -Ω, συμφορά!- και μπορεί και να παντρευτεί, να σου κάνει εγγονάκια με νύφη που προφανώς δε θα θες! Βέβαια, όποια νύφη και να σου φέρει θα απορρίψεις, εκτός κι αν παντρευτεί εσένα!

Εγώ με το μόνο που λυπάμαι είναι ότι ο Έλληνας γιος δε θα απογαλακτιστεί ποτέ -ακόμα κι αν ο ίδιος το θέλει… Βλέπεις στο εξωτερικό, τα αγόρια να ανοίγουν τα φτερά τους στα 18 και να φεύγουν απ’ το σπίτι και βλέπεις και…τους Ελληνάρες, στα 18, στα 28, στα 38 (εντάξει, δε συνεχίζω) να μένουν στο πατρικό τους, να εξαρτώνται οικονομικά από τους γονείς και να δηλώνουν ανεξάρτητοι… Την ανεξαρτησία πού τη βλέπουν να μου πουν… Α, ναι, δίκιο έχουν, έχουν το ελεύθερο μετά τα 21 να γυρίζουν και μετά τις 2 τα ξημερώματα…

Οι Έλληνες γιοι είναι ουσιαστικά παντελώς άχρηστοι, αφού μια ζωή η μαμά φροντίζει για εκείνους και όταν έρθει η στιγμή να μείνουν μόνοι τους ή να συγκατοικήσουν ή ακόμα και να συζήσουν με την κοπέλα τους, είναι “κρεμασμένοι”, ανήμποροι να αντεπεξέλθουν στην καθημερινότητα. Ακούγεται ακραίο, αλλά δεν είναι καθόλου. Το ζούσα και το ζω σε καθημερινή βάση.

Μάνα, τα έχεις καταστρέψει τα αγόρια σου ή παιδιά -αυτά τα αιώνια παιδιά, που για να ξυπνήσουν θέλουν το γαλατάκι τους, μετά την εφημεριδούλα τους και το καφεδάκι τους…

Κάποια στιγμή ευελπιστώ να αλλάξει το όλο κατεστημένο, ειδάλλως, βλέπω τα αγόρια σας, μάνες, μαγκούφηδες, ανέργους, να σας κρατάνε συντροφιά στα γεράματα… Κάτι τελευταίο, μεγαλώνεις τον άντρα που δε θα παντρευόσουν ποτέ, τότε γιατί το κάνεις αυτό;…

Γεννημένη μία ζεστή μέρα τον Ιούνιο του 1996 στην Αθήνα, καρκινάκι στο ζώδιο και πάνω μου θα βρεις όλα τα χαρακτηριστικά του. Ευαίσθητη, συναισθηματική, αποφασιστική, εργασιομανής και control freak. Το dietchen (ντίτχεν) για μένα αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα σε Ελλάδα και Αγγλία, αφού πλέον ζω και σπουδάζω στο Μάντσεστερ, International Business & Marketing. Αγαπώ τη μουσική, τη μόδα, τα βιβλία, τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας. Αγαπημένος προορισμός τα τελευταία 16 χρόνια είναι η Μύκονος και δε νομίζω να υπάρξει άλλος, όπου κι αν ταξιδέψω, ό,τι κι αν εξερευνήσω...