DIY & Tips

Ένα κόλπο για να μη μας χτυπάνε τα παπούτσια!

By  | 

Aν υπάρχει ένας άνθρωπος στη γη, που υποφέρει από κάλους και χτυπήματα από παπούτσια, τότε αυτή είμαι εγώ! Όσο καλό, όσο άνετο ακριβό παπούτσι κι αν είναι πάντα θα βρίσκει τρόπους να με ταλαιπωρεί… Δε συζητώ για ψηλοτάκουνα, αφού δεν μπαίνω στη διαδικασία ούτε να σκεφτώ πόσο θα υποφέρω… Την Πέμπτη, για παράδειγμα, φόρεσα για εκατοστή φορά τις μαύρες μου, δερμάτινες μπότες και για πρώτη φορά με χτυπήσανε πολύ άσχημα με αποτέλεσμα στη χθεσινή έρευνα για το μάρκετινγκ, να κάθομαι επί τέσσερις ώρες όρθια μιλώντας με κόσμο και υποφέροντας από τους πόνους.  Σίγουρα, όμως, δεν είμαι η μόνη που αντιμετωπίζει τέτοιου είδους προβλήματα και γι’ αυτό θεώρησα καλό να δούμε πώς μπορούμε να απαλλαγούμε απ’ αυτόν τον εφιάλτη…

Η λύση δεν είναι να μην ξαναφορέσουμε τα συγκεκριμένα παπούτσια – μπορεί απλά σε ένα σημείο να θέλει άνοιγμα, όμως αυτό δε σημαίνει πως δε μας κάνει.Υπάρχει ένα κόλπο που μπορούμε να δοκιμάσουμε, το οποίο θα μας λύσει το πρόβλημα πολύ απλά και χωρίς κόστος!

Πριν καταφύγουμε στον τσαγκάρη για να το βάλει στο καλαπόδι, δοκιμάζουμε να το φτιάξουμε μόνοι μας. Βάζουμε λοιπόν ένα ζευγάρι χοντρές κάλτσες και φοράμε τα άβολα παπούτσια.

Εντοπίζουμε που ακριβώς μας στενεύει και στοχεύουμε με το πιστολάκι των μαλλιών μας για μερικά λεπτά. Στη συνέχεια βγάζουμε τις κάλτσες και δοκιμάζουμε τα παπούτσια για να δούμε αν ακόμη μας στενεύουν. Αν ναι, επαναλαμβάνουμε την διαδικασία. Αν παρόλα αυτά δεν παρατηρήσουμε βελτίωση μετά από δυο τρεις επαναλήψεις, η επίσκεψη στον τσαγκάρη μοιάζει αναπόφευκτη.

Γεννημένη μία ζεστή μέρα τον Ιούνιο του 1996 στην Αθήνα, καρκινάκι στο ζώδιο και πάνω μου θα βρεις όλα τα χαρακτηριστικά του. Ευαίσθητη, συναισθηματική, αποφασιστική, εργασιομανής και control freak. Το dietchen (ντίτχεν) για μένα αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα σε Ελλάδα και Αγγλία, αφού πλέον ζω και σπουδάζω στο Μάντσεστερ, International Business & Marketing. Αγαπώ τη μουσική, τη μόδα, τα βιβλία, τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας. Αγαπημένος προορισμός τα τελευταία 16 χρόνια είναι η Μύκονος και δε νομίζω να υπάρξει άλλος, όπου κι αν ταξιδέψω, ό,τι κι αν εξερευνήσω…