Today's Mood

Η ανοιξη ηρθε απο την Αγγλια!

By  | 

Δεν περίμενα ποτέ -ποτέ όμως- να χαρώ τόσο πολύ με μία άνοδο θερμοκρασίας και με λίγο παραπάνω απ’ το συνηθισμένο ήλιο. Βλέπετε, στην Ελλάδα, είχα σίγουρο τον ήλιο τουλάχιστον 2-3 φορές την εβδομάδα, χειμώνα-καλοκαίρι (παρόλο που δε με ενθουσίαζε…). Για το Μάντσεστερ, γνώριζα εξ αρχής ότι έχει το χειρότερο καιρό της Αγγλίας, αλλά δεν είχα και δεν έχω πρόβλημα μ’ αυτό.

IMG_2003         manchester7

Έρχεται, παρόλα αυτά, η στιγμή που το θερμόμετρο δείχνει 16 (!) βαθμούς Κελσίου και ο ήλιος είναι για πρώτη φορά πιο λαμπερός από την πρώτη μου μέρα στην Αγγλία. Ναι, η αλήθεια είναι έχω να δω 16 βαθμούς από το Σεπτέμβριο, οπότε η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Το ίδιο απερίγραπτη και για το Νίκο με τον οποίο συνομιλούσαμε σαν Άγγλοι, που για πρώτη φορά στη ζωή τους βλέπουν ήλιο και αισθάνονται τη ζέστη (από τους -8, η διαφορά είναι αισθητή!!) στους 16 βαθμούς.

imessage IMG_2008  snapchat

Η βόλτα αναπόφευκτη  σε ένα τόσο ζεστό και ανοιξιάτικο -μη σας πω και καλοκαιρινό- μεσημέρι στο Μάντσεστερ. Πρωτόγνωρα κι αυτά που συναντήσαμε στους δρόμους του κέντρου… Πρωτοφανή για μας τους πρωτοετής βέβαια, γιατί όλοι οι υπόλοιποι τα έχουν συνηθίσει. Σορτσάκια, καπέλα, αντηλιακά (με υψηλό δείκτη προστασίας παρακαλώ), νερά στα χέρια, τραπέζια εξωτερικά, σανδάλια και κρύα ροφήματα. Πάλι χειμωνιάτικα ήμασταν ντυμένοι, αφού το δερμάτινο μπουφάν για τους Άγγλους θεωρείται “βαρύ”. Ωραία, πόσο παραλογισμό να χωρέσει το μυαλουδάκι μας;; Έχουμε και συνέχεια βέβαια… Την ηλιοθεραπεία της γειτόνισσας και τις κρέμες μαυρίσματος, για να δείχνουν όσο πιο πορτοκαλί και πουά μπορούν (θέλει μια διαδικασία, από το ασπρο-κόκκινο, να πάρεις το χρώμα λατίνας κοπελιά, όπως και να το κάνουμε…). Οι Pubs γεμάτες από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το απόγευμα, όταν άρχισε να πέφτει η θερμοκρασία και έβγαλαν τις κουβέρτες, για να ζεσταθούν και να συνεχίσουν τη διασκέδασή τους. Τίποτα δεν τους χάλαγε τη διάθεσή τους!

manchester6 Το ξέρω, είναι τραγικά γελοίο να περιγράφω για το πώς ένιωσαν δύο φοιτητές στη θέαση και την αίσθηση του ήλιου, αλλά ήταν μία ξεχωριστή μέρα για μας. Η πρώτη μέρα με ανοιξιάτικο καιρό, που θα ζήλευε και η Ελλάδα, η πρώτη μέρα που είπαμε ότι σήμερα δε νοσταλγούμε καθόλου την Ελλάδα και τη θάλασσα, αφού ζούσαμε ένα ελληνικό Πάσχα (ο καιρός μας παρέπεμψε στο Πάσχα -δικοί μας συνειρμοί).

Φυσικά, η όλη φιέστα δεν κράτησε πολύ αφού ξυπνήσαμε με βροχή και κρύο την επόμενη μέρα… Κάτι ήταν κι αυτό, όμως. Μια δόση άνοιξης και δροσιάς (εντάξει, την δροσιά την έχουμε πάντα), που χρειαζόμασταν όσο τίποτε άλλο ένα μεσημέρι Παρασκευής!!

Υ.Γ Μάθε να εκτιμάς αυτά που έχεις, γιατί κάποια στιγμή θα τα λησμονείς!! 

Γεννημένη μία ζεστή μέρα τον Ιούνιο του 1996 στην Αθήνα, καρκινάκι στο ζώδιο και πάνω μου θα βρεις όλα τα χαρακτηριστικά του. Ευαίσθητη, συναισθηματική, αποφασιστική, εργασιομανής και control freak. Το dietchen (ντίτχεν) για μένα αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα σε Ελλάδα και Αγγλία, αφού πλέον ζω και σπουδάζω στο Μάντσεστερ, International Business & Marketing. Αγαπώ τη μουσική, τη μόδα, τα βιβλία, τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας. Αγαπημένος προορισμός τα τελευταία 16 χρόνια είναι η Μύκονος και δε νομίζω να υπάρξει άλλος, όπου κι αν ταξιδέψω, ό,τι κι αν εξερευνήσω…