Today's Mood

Η ελευθερία…στις “ανελεύθερες” χώρες μας!

By  | 

Πέρα από θρησκευτικές πεποιθήσεις, πέρα από κουλτούρες, σύνορα, χρώματα, αντιλήψεις, πήρα την πρωτοβουλία να γράψω για το πώς νιώθω σήμερα μετά από τα θλιβερά γεγονότα στο κέντρο του Παρισιού πριν από λίγες μέρες.

Οι “διαφορετικές” – σατιρικές αντιλήψεις, λοιπόν, της σατιρικής εφημερίδας Charlie Hebdo, κόστισαν τη ζωή σε δώδεκα συνανθρώπους μας, προκαλώντας αμέριστη θλίψη σε μία Ευρώπη πιο παγωμένη από ποτέ… Τρεις ένοπλοι Ισλαμιστές σκόρπισαν τον πανικό και το θάνατο χωρίς καμία διαπραγμάτευση. Ο διευθυντής της εφημερίδας,Stephane Charbonnier, ο 80χρονος Wolinski, , ο Cabu και ο Tignous, όπως και 6 εργαζόμενοι και δύο αστυνομικοί έχασαν τη ζωή τους.

Θεωρητικά δεν μπορώ να εκφέρω άποψη… Τι μπορεί να ξέρει ένα παιδί μόλις 18 ετών; Εύκολη η απάντηση. Όσα και ένας ενήλικας ή μεσήλικας, τάχα δε πολιτικοποιημένος, μορφωμένος και ούτω καθεξής… Κάνουμε λόγο για τη Δημοκρατία και τις αρχές της, για θρησκείες, λαούς, ανθρώπους, “παλεύουμε” για την Ειρήνη μεταξύ των λαών, μα αναρωτιέμαι αν αυτή η πάλη- μάχη που δίνουμε είναι αρκετή να μας σώσει, να μας διασφαλίσει ένα μέλλον όπως κάθε άνθρωπος επιθυμεί… και όχι όπως κάποιοι ανθρώπινοι “κινητοί μηχανισμοί”  προσπαθούν με κάθε μέσο να υπονομεύσουν μερικές αρχές, όπως είναι η ελευθερία της βούλησης και του τύπου στην προκειμένη περίπτωση.  Στο σχολείο διδασκόμαστε  το Διαφωτισμό, τους πρεσβευτές του, Μοντεσκιέ, Ντεκάρτ, Ντιντερό…, με πίστη στην πρόοδο και μόνο!

Είμαστε ικανοί, λοιπόν, εν έτει 2015 να μιλάμε για πρόοδο; Πρόοδος σε τι ακριβώς;… Σίγουρα, οι προαναφερθέντες κατάφεραν πολλά, αλλά δε μένουμε εκεί… Το θέμα σε λίγες μέρες θα θεωρηθεί λήξαν, όπως και οτιδήποτε άλλο απασχολεί την επικαιρότητα. Και δε στέκομαι στο περιστατικό στην Hebdo, αυτό ήταν απλώς η αφορμή. Ας ανοίξουμε τα μάτια μας, να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε, στη Συρία σκοτώνονται μικρά παιδιά, ποιος ενδιαφέρθηκε πραγματικά, πέρα από το διάστημα της μίας εβδομάδας, που οι δημοσιογράφοι ασχολήθηκαν με το συγκεκριμένο θέμα;.. Μας απασχόλησε πράγματι το γεγονός, που να μας αγγίξει, να μας συγκινήσει και μετά, τι; Μερικά καλά νούμερα τηλεθέασης και απήχησης, αλλά ύστερα από μία εβδομάδα τα ποσοστά θα αρχίσουν να πέφτουν, ο κόσμος δε θέλει την επανάληψη, προτιμά να παρακολουθεί δήθεν ακροάσεις πολιτικών, τους τσακωμούς τους και δόξα σοι ο Θεός…

Τις προάλλες, στο αεροδρόμιο του Μάντσεστερ, παντού οπλισμένα άτομα της αντιτρομοκρατικής έτοιμοι για όλα, συνοδευμένοι από  εκπαιδευμένα σκυλιά, το ίδιο και στο πανεπιστήμιο, στη βιβλιοθήκη… Ελεύθεροι σε “ανελεύθερα” μέρη, κόσμος τρομοκρατημένος και αν δεν είναι αυτό παγκόσμια κρίση, παγκόσμιος πόλεμος, τότε τι είναι;

Η ιστορία, δυστυχώς ή ευτυχώς, επαναλαμβάνεται, κάτι που δεν πρέπει να μας φοβίζει. Αυτό που πρέπει να μας φοβίζει είναι το πόσο πίσω αντί για μπροστά πάμε… Λέξεις όπως ο φανατισμός, η τρομοκρατία, ο εκφοβισμός, ο φονταμενταλισμός όχι μόνο είναι μείζονος σημασίας να μη γίνονται πράξη, αλλά και να μη χρησιμοποιούνται στο καθημερινό μας λεξιλόγιο.

Δεν μπορώ, ωστόσο, να πω πως δε χάρηκα με την παρουσία του κόσμου στους δρόμους του Παρισιού μία μέρα μετά το δυσάρεστο γεγονός. Θέλει κότσια να βγεις και να φωνάξεις μεμονωμένα, ως όχλος όμως δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και οι Γάλλοι πιστεύω το κατάλαβαν!Δε χρειάζεται, λοιπόν, να υπάρχει πάντα μία σταγόνα που να ξεχειλίζει το ποτήρι για να κινητοποιηθούμε, αφού τότε είναι ήδη αργά… Ας καταλάβουμε, επιτέλους, τι συμβαίνει πραγματικά έξω από το κουτί που μας βομβαρδίζει καθημερινά με οτιδήποτε άλλο εκτός της ουσιαστικής αλήθειας…

  

 

Γεννημένη μία ζεστή μέρα τον Ιούνιο του 1996 στην Αθήνα, καρκινάκι στο ζώδιο και πάνω μου θα βρεις όλα τα χαρακτηριστικά του. Ευαίσθητη, συναισθηματική, αποφασιστική, εργασιομανής και control freak. Το dietchen (ντίτχεν) για μένα αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα σε Ελλάδα και Αγγλία, αφού πλέον ζω και σπουδάζω στο Μάντσεστερ, International Business & Marketing. Αγαπώ τη μουσική, τη μόδα, τα βιβλία, τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας. Αγαπημένος προορισμός τα τελευταία 16 χρόνια είναι η Μύκονος και δε νομίζω να υπάρξει άλλος, όπου κι αν ταξιδέψω, ό,τι κι αν εξερευνήσω…