Today's Mood

Η Ελλαδα μπορει!

By  | 

Θυμάμαι, το 2010 μετά την ανακοίνωση του τέως πρωθυπουργού, Γ. Παπανδρέου από το Καστελόριζο για την είσοδο της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είχε δημιουργηθεί μία ομάδα στο facebook, “Οι Αγανακτισμένοι”, αν δεν κάνω λάθος… Το Μάιο του 2011 έδινα πτυχίο Αγγλικών σε κεντρικό ξενοδοχείο στην πλατεία Συντάγματος. Για πολλές μέρες επικρατούσε λαοπλημμύρα έξω από τη Βουλή, με τον κόσμο να προσπαθεί να διαδηλώσει όσο πιο ειρηνικά μπορούσε…Ήταν η πρώτη φορά στα σχεδόν 15 μου χρόνια, που ζούσα κάτι τόσο έντονο -και φυσικά δεν εννοώ το πτυχίο… Μία μέρα πριν συζητούσα με τους συμμαθητές και την καθηγήτριά μου για το αν τελικά θα μπορέσουμε να πλησιάσουμε στο Σύνταγμα και να δώσουμε τις εξετάσεις… Φοβόμασταν τις φασαρίες… Ποτέ δε θα ξεχάσω τα γεγονότα του Δεκέμβρη του ’08… Τα πιο μαύρα Χριστούγεννα της Αθήνας, κυριολεκτικά και μεταφορικά… Το κίνημα των “Αγανακτισμένων” μετά το 2012 ξαφνικά έπαψε να είναι ενεργό, εγώ τουλάχιστον δε το ξανά άκουσα, χωρίς κανείς να γνωρίζει το λόγο… Ίσως, να βαρέθηκαν κι εκείνοι, όπως πολλοί άλλοι, άλλωστε…

συνταγμα2

Τις τελευταίες μέρες και ιδιαίτερα μετά την αλλαγή κυβέρνησης, αυτή η λαοπλημμύρα μαζεύτηκε ξανά, έξω από το γνωστό σημείο, τη Βουλή των Ελλήνων. Ωστόσο, υπάρχει μία διαφορά -για την ακρίβεια μία αξιοσημείωτη διαφορά. Τότε, η κυβέρνηση ήταν ο εχθρός μας, τώρα και ίσως για πρώτη φορά, η πλειονότητα τίθεται υπέρ της νέας κυβέρνησης. Ένας λαός μία δύναμη, μία γροθιά, πραγματικά αγανακτισμένος – πιο πεπεισμένος από ποτέ! Χάρηκα! Εντυπωσιάστηκα! Ο Έλληνας βαρέθηκε. Βαρέθηκε να είναι έρμαιο ενός καθεστώτος, που μόνο κακόγουστη σαπουνόπερα θύμιζε και αυτός είναι ο λόγος που αυτή τη στιγμή εμπιστεύεται το “εναλλακτικό” -αυτή την εναλλακτική κυβέρνηση, που ήρθε να ταράξει τα νερά παγκοσμίως. Το ίδιο σκηνικό και στη Θεσσαλονίκη, στην Κύπρο, ακόμα και σε μεγάλες πόλεις του εξωτερικού, όπως το Λονδίνο, οι Βρυξέλλες και η Λοζάνη. Με κεντρικό σύνθημα, “Ανάσα Αξιοπρέπειας”, οι ‘Ελληνες βρέθηκαν δίπλα στο Γ. Βαρουφάκη την ώρα της διαβούλευσης με το Eurogroup.

συνταγμα

Το σύστημα, δυστυχώς, με ωθούσε όλο ένα και προς τα έξω από τη χώρα μου, μαζί με εμένα και άλλους εκατοντάδες συνομηλίκους μου, με απώτερο σκοπό ένα καλύτερο μέλλον. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι αποφασίσαμε να φύγουμε, δε σημαίνει ότι δεν αγαπάμε και δεν πονάμε την πατρίδα μας. Το ότι τελευταία στιγμή απαγόρευσαν -όλοι ξέρουμε ποιοι- να δοθεί δικαίωμα ψήφου στους κατοίκους του εξωτερικού, μας προξένησε περίεργα συναισθήματα. Νιώσαμε ξένα μέλη, Αποδείχθηκε ότι το “σύστημα” τελικά αδιαφορούσε για μας. Μιλάμε με περηφάνια για τους Έλληνες υπηκόους στον Καναδά, στην Αυστραλία, στη Γερμανία…, τους ρώτησε, όμως, ποτέ κανείς γιατί έφυγαν; Γιατί ήταν γενναίοι και αρκετά υπερήφανοι να υποστούν τη μιζέρια και την κακοτροπιά της χώρας τους. Γιατί ήταν Έλληνες, που αγαπούσαν την πατρίδα τους παραπάνω από κάθε “φιλέλληνα” . Κάποιος, χωρίς να μας ρωτήσει, λοιπόν, αθέτησε δημοκρατική αρχή, παραβίασε το “εκλέγειν και εκλέγεσθαι”. Βέβαια, ήταν το μόνο;…

Ούσα πλέον μακριά από τη χώρα μου, μπορώ και έχω μία πιο ουσιαστική και αντικειμενική άποψη. Δεν πίστευα ποτέ στην ανάκαμψη της Ελλάδας -γι’ αυτό έφυγα-, δεν έβλεπα θέληση, δύναμη, πίστη σε κάτι καλύτερο. Σήμερα, λίγες εβδομάδες αργότερα, τα ίδια τα γεγονότα ήρθαν για να ανατρέψουν την ωχρή και καθόλα αβέβαιη πραγματικότητα που βιώνουμε. Η Ελλάδα μπορεί και θα τα καταφέρει μόλις πιστέψει αληθινά σε κάτι καλύτερο. Είναι πολύ δύσκολο, όμως ο επιμένων νικά – νόμος αλώβητος, ακέραιος. Όπως σημείωσαν οι διαχειριστές της εκδήλωσης “Ανάσα Αξιοπρέπειας σε όλη την Ελλάδα”, ‘Ήρθε η ώρα να πάρει και ο λαός την υπόθεση της ανατροπής στις πλάτες του…”

Ελλάδα μπορείς! 

 

Γεννημένη μία ζεστή μέρα τον Ιούνιο του 1996 στην Αθήνα, καρκινάκι στο ζώδιο και πάνω μου θα βρεις όλα τα χαρακτηριστικά του. Ευαίσθητη, συναισθηματική, αποφασιστική, εργασιομανής και control freak. Το dietchen (ντίτχεν) για μένα αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα σε Ελλάδα και Αγγλία, αφού πλέον ζω και σπουδάζω στο Μάντσεστερ, International Business & Marketing. Αγαπώ τη μουσική, τη μόδα, τα βιβλία, τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας. Αγαπημένος προορισμός τα τελευταία 16 χρόνια είναι η Μύκονος και δε νομίζω να υπάρξει άλλος, όπου κι αν ταξιδέψω, ό,τι κι αν εξερευνήσω...

  • Voula

    Τέτοιο άρθρο από ένα κορίτσι 18 ετών, μάλλον για αυτόν τον λόγο αναγκάστηκε και έφυγε, κρίμα για την Ελλαδίτσα μας….. κρίμα