Psychology

Ο φαυλος κυκλος του αγχους σε μια περιπτωση κοινωνικης φοβιας

By  | 

Ο φαύλος κύκλος του Άγχους σε μία περίπτωση Κοινωνικής Φοβίας.
Μία νεαρή κοπέλα κάθε φορά που βρισκόταν σε μία παρέα παρουσίαζε έντονες σωματικές ενοχλήσεις όπως ταχυκαρδία , ναυτία, ζάλη, τάση για λιποθυμία, εφίδρωση, τρέμουλο, ταραχή κοκκίνισμα. Επιπλέον αισθανόταν άγχος, αγωνία και αμηχανία σκεπτόμενη ότι οι άλλοι θα το καταλάβουν με αποτέλεσμα να μη μιλάει καθόλου ή στη καλύτερη περίπτωση να μιλάει ελάχιστα και να φεύγει γρήγορα για το σπίτι μετά από λίγο βρίσκοντας πάντα μια δικαιολογία.
Από πού όμως ξεκινούσαν όλα αυτά τα συμπτώματα;
Όλες οι προηγούμενες αντιδράσεις πυροδοτούνταν από κάποιες επαναλαμβανόμενες σκέψεις που εκείνη δυσκολευόταν να αναγνωρίσει από την αρχή. Πάντα σκεφτόταν πως οι άλλοι δεν θα τη συμπαθήσουν, πως δεν θα θέλουν να κάνουν παρέα μαζί της, θα την απορρίψουν και ότι γενικά δεν αξίζει σαν άτομο. Χωρίς να το καταλαβαίνει αυτές οι αυτόματες σκέψεις πυροδοτούσαν έναν φαύλο κύκλο Στην αρχή της προκαλούσαν άγχος που με τη σειρά του έφερνε έντονα συμπτώματα στο σώμα της, για τα οποία αισθανόταν πολύ αμήχανα , αυτά με τη σειρά τους της προκαλούσαν περισσότερο άγχος ότι θα εκτεθεί και το άγχος ενέτεινε τα σωματικά συμπτώματα ( η αύξηση της αδρεναλίνης προκαλεί υψηλή πίεση αίματος και υψηλή καρδιακή συχνότητα δηλαδή αυξημένους καρδιακούς παλμούς και εκτός από την αδρεναλίνη αυξάνεται η παραγωγή αρκετών ορμονών με αποτέλεσμα την διαταραχή της φυσιολογικής βιοχημικής ισορροπίας του οργανισμού). Όσο τα σωματικά συμπτώματα αποκτούσαν μεγαλύτερη ένταση αυξανόταν και η αμηχανία με αποτέλεσμα να γίνεται επιτακτική ανάγκη να βρίσκει μια δικαιολογία και να φεύγει.
Στη πορεία της θεραπείας διαπίστωσε ότι ο κύκλος είχε πάντα μία κοινή έναρξη: τις αυτόματες αγχωτικές σκέψεις για τον εαυτό της που στη συνέχεια ενισχύονταν σε σχέση με τις υποθετικές αντιδράσεις των άλλων. Φυσικά μέσα από την «αντικοινωνική» της στάση όπως την ονόμαζε επιβεβαίωνε διαρκώς τη πεποίθηση της ότι δεν έχει φίλους εφόσον «δεν το αξίζει». Στη πραγματικότητα το «άγχος της απόρριψης» δεν της επέτρεπε να δώσει την ευκαιρία στον εαυτό της να επενδύσει στις συναναστροφές της αλλά ούτε και στους άλλους να τη γνωρίσουν καλύτερα.
Σύντομα κατανόησε πως ο τρόπος που σκέφτεται για τα πράγματα αρκεί να πυροδοτήσει έναν φαύλο κύκλο ή να τον σπάσει το ίδιο αποτελεσματικά.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα την Αθήνα. Σπούδασα παιδαγωγός προσχολικής ηλικίας και εργάστηκα σε παιδικούς σταθμούς του Δήμου Αθηναίων. Στη συνέχεια σπούδασα Ψυχολογία και εξειδικεύτηκα στη θεραπεία των Διαταραχών Πρόσληψης Τροφής στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο όπου και συνεργάζομαι ως θεραπεύτρια. Παράλληλα εξειδικεύομαι στη Συστημική- Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία και στη Γνωσιακή Ψυχοθεραπεία.