Students' Life

Σχεση εξ αποστασεως: Ματια που δε βλεπονται…

By  | 

Δεν μπορείς να γράψεις για κάτι που δεν έχεις ζήσει. Όχι ‘δεν μπορείς’ τύπου ‘δεν μπορείς να φανταστείς πώς είναι ή να κάνεις υποθέσεις’. Εδώ μιλάμε ξεκάθαρα για ‘δεν μπορείς’ τύπου ‘δεν γίνεται όσο καλός κι αν είσαι στο γράψιμο και στο να φαντάζεσαι πράγματα’. Πρέπει να έχεις ζήσει αυτήν την άπειρα βολική παράνοια ώρες ώρες. Δεν την έχω ζήσει σε προσωπικό επίπεδο, τη ζω παρόλα αυτά σε καθημερινή βάση από συγγενείς και φίλους! Θέλετε να σας τους απαριθμήσω…; Θα γράφω μέχρι αύριο…

Τι εννοούμε όταν λέμε ‘σχέση εξ αποστάσεως’ όμως; Ας το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή.

“Σχέση εξ αποστάσεως είναι η σχέση αυτή που έχει ως βασικό χαρακτηριστικό την απόσταση μεταξύ των σχετιζομένων. Το ‘από μακριά’ είναι η μόνιμη κατάσταση αυτής της σχέσης και ο παράγοντας που την ορίζει. Οι άμεσα σχετιζόμενοι κρατιούνται στη σχέση, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα τη ζήσουν και από κοντά”.

Όπως καταλαβαίνεις, το να είσαι 5 χρόνια με τη φίλη σου και να φύγει αυτή για σπουδές στο εξωτερικό , είναι μέγιστο fail, αλλά δεν συνιστά σχέση εξ αποστάσεως. Σχέση εξ αποστάσεως είναι η φίλη σου να ζει ένα ‘διαρκές Erasmus’ εδώ και 5 χρόνια και να τη βλέπεις μόνο το Πάσχα και τα καλοκαίρια. Τελευταία, είναι πολύ της μόδας και οι σχέσεις από το Facebook με πανελλήνια εμβέλεια. Γκομενίσματα Αθήνα-Πάτρα, Λάρισα-Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή-Ηράκλειο μέσω FB.

Δηλαδή και από μακριά και μέσω κομπιούτερ. Δεν χρειάζεται να το πω, αλλά το λέω. Δεν υπάρχει ελπίδα.

Μέσα στα σχετικά αξιώματα που θα βρεις σε άλλους υπο-πάπυρους στο μικρό χρηματοκιβώτιο, υπάρχει και ο εξής σημαντικός. “Όλες οι σχέσεις εξ αποστάσεως ξεκινούν με το ζευγάρι να μετράει τις μέρες μέχρι να έρθει κοντά για πάντα. Απλά καμιά φορά, αυτές οι μέρες είναι τρομακτικά πολλές. Τόσο τρομακτικά που το ζευγάρι εν τω μεταξύ χωρίζει”.

Με λένε Ηλία, είχα για χρόνια σχέση Αθήνα-Ηράκλειο στην ευαίσθητη ηλικία 19-21, η σχέση είχε δυο-τρία γερά breaks και μπορώ να γράψω για τις σχέσεις εξ αποστάσεως. Είναι το ίδιο για όλους μας, μη φοβάσαι.

Τα θετικά… 

1. Ακυρώνω από τώρα τη φράση ‘Μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα λησμονιούνται’, διότι μια χαρά ψύχωση μπορείς να πάθεις με έναν άνθρωπο που θέλεις, αλλά δε βλέπεις. Όποιος λησμονεί όταν δεν βλέπει, να μας πει το μυστικό. Την ακυρώνω λοιπόν, και επανέρχομαι με το βελτιωμένο ‘Μάτια που δεν βλέπονται, δεν γίνεται να βαρεθούν το ένα το άλλο (ζευγάρι μάτια)’.

2. Το μόνο που σας νοιάζει είναι πότε θα συναντηθείτε!!! Σωστά;! 

Είναι από τις καταστάσεις που δικαιούσαι να γυρίσεις στον καθρέφτη και να πεις ‘Για μένα είναι η ζωή ρε’. Αφού βγεις και διασκεδάσεις με τους φίλους σου, το μόνο που σε νοιάζει είναι πάλι το πότε θα συναντηθείτε.

3. Έχετε κίνητρο. Γενικά.

Αυτό το διαρκές μέτρημα των ημερών για την επόμενη συνάντηση σου δίνει ένα boost όρεξης μέχρι τότε. Για παράδειγμα, αν έχεις κανονίσει  απόβαση στη Θεσσαλονίκη για Σαββατοκύριακο, η Παρασκευή στη δουλειά ή το πανεπιστήμιο θα είναι ένα όνειρο. Πιο παραγωγικοί από ποτέ, ενδέχεται να προκαλέσετε έως και την προσοχή του μεγάλου αφεντικού με την αστρονομική σας απόδοση.

4. Η εμπειρία ενός light χωρισμού

Δεν ξέρω αν τελικά συναντηθήκατε αρκετά στο μεσοδιάστημα, αλλά ο χωρισμός, όχι μόνο είναι μέσα στο παιχνίδι (όπως πάντα), αλλά είναι συγκριτικά πολύ πιο ελαφρύς από τον χωρισμό μιας κανονικής σχέσης.  Αμέσως, η καταραμένη απόσταση γίνεται το πουλέν σου.

Δεν θα ακυρώσεις κανέναν καφέ επειδή φοβάσαι ότι θα κάθεται στο διπλανό τραπέζι. Δεν θα φοβηθείς καμία βόλτα με το φόβο μην τον/την πετύχεις και αναγκαστείς να ζήσεις μια από τις πιο απάνθρωπα αμήχανες στιγμές της ζωής σου. Η πόλη σου σου ανήκει. Πώς να το κάνουμε;…

Ας περάσουμε και στα αρνητικά της υπόθεσης…

1. Πες αλήθεια, δεν είναι πολλές φορές που κλείνοντας το λάπτοπ σου νιώθεις ότι κλείνεις απέξω και την  ‘εξ αποστάσεως σχέση σου’;

Όταν δεν ακουμπάς, όταν δεν τον/τη βλέπεις στα μάτια,  όταν θες να δείτε μια ταινία μαζί, όταν θες να βγείτε για φαγητό ή να μιλήσετε για βλακείες απλά για να ακούσεις τη φωνή του/της και να τη δεις να γελάει με τον χαζοχαριτωμένο τρόπο που γελάει, όταν δεν μπορείς να έχεις ούτε ένα από τα παραπάνω, με εξαίρεση μερικές μέρες το χρόνο, υπάρχει πρόβλημα. Και κενό. Μέσα σου. Μεγάλο.

2. Ζήλια! Πού πήγες; Πού θα πας; Με ποιους; Τους ξέρω; Και άλλα πολλά -σπαστικά και ενοχλητικά για μένα, φυσιολογικά για το ζευγάρι- που όταν τα ακούς, το μόνο που αναρωτιέσαι είναι “μα καλά, είναι σε σχέση αυτοί οι δύο ή μας κοροϊδεύουν;;!” Η ζήλια σε ένα ζευγάρι είναι κατανοητή σε λογικό πλαίσιο πάντα, γίνεται περισσότερο κατανοητή όταν μεταξύ του ζευγαριού μπαίνει η απόσταση…

3. Και έρχεται η στιγμή που θα κλονιστεί η ριμάδα η εμπιστοσύνη… Δε συμβαίνει πάντα, αλλά το ένα φέρνει το άλλο… Όσο “alternative” και “προχώ” να το παίξεις, μόνο εσύ ξέρεις πώς αισθάνεσαι μέσα σου! Σε τρελαίνει που στην παρέα του υπάρχουν πολλά κορίτσια και τανάπαλιν και δεν μπορείς να το διαχειριστείς με τίποτα! Έλα, παραδέξου το!

Μπορείς να περιμένεις όσο θες. Απλά, μετά δεν έχεις καν το δικαίωμα να μιλήσεις για τον καιρό που έχασες. Όταν μπαίνεις σε μια τέτοια σχέση, υπογράφεις αόρατα συμφωνητικά (ψυχο)φθοράς και μαζοχισμού. Είναι η πιο δύσκολη περίοδος για το ζευγάρι και εκεί θα φανεί αν τελικώς η σχέση τους αξίζει να υπομείνει το “βασανιστήριο”… 

ΥΓ. Η σχέση από κοντά και η σχέση από μακριά είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα. Ναι, ακόμη και με το ίδιο άτομο. Βασικά λάθος. ΕΙΔΙΚΑ με το ίδιο άτομο.

ΥΓ2. Χωρίσαμε όταν το κορίτσι/αγόρι ήρθε μόνιμα Αθήνα. Ξαναδιάβασε λοιπόν το πρώτο υστερόγραφο.

Γεννημένη μία ζεστή μέρα τον Ιούνιο του 1996 στην Αθήνα, καρκινάκι στο ζώδιο και πάνω μου θα βρεις όλα τα χαρακτηριστικά του. Ευαίσθητη, συναισθηματική, αποφασιστική, εργασιομανής και control freak. Το dietchen (ντίτχεν) για μένα αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα σε Ελλάδα και Αγγλία, αφού πλέον ζω και σπουδάζω στο Μάντσεστερ, International Business & Marketing. Αγαπώ τη μουσική, τη μόδα, τα βιβλία, τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας. Αγαπημένος προορισμός τα τελευταία 16 χρόνια είναι η Μύκονος και δε νομίζω να υπάρξει άλλος, όπου κι αν ταξιδέψω, ό,τι κι αν εξερευνήσω...