Students' Life

Το παρτυ απο διαφορετικη σκοπια. Της Αφροδιτης…

By  | 

Σας έχω πει πόσο λατρεύω τα πάρτυ; Το αλκοόλ; Τα τσιγάρα; Να μη μιλήσω για τα τρελά μεθύσια… Ναι, δεν υπάρχουν λόγια, για να περιγράψουν τα συναισθήματά μου. Συγκινούμαι μόνο στην ιδέα ενός -φοιτητικού κατά κύρια έννοια- πάρτυ, με εκατοντάδες άτομα στριμωγμένα σε μία ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα club ή όπου λαμβάνει χώρα το πάρτυ τέλος πάντων… Επειδή θα χαλάσει το μακιγιάζ από την πολλή συγκίνηση, αποφασίζω να συνέλθω και να συνεχίσω τη διασκέδαση… Και κάπου εκεί, μετά τα δάκρυα, αρχίζει η παρατήρηση, η εξερεύνηση, οι απορίες και οι απαντήσεις…

Δεν πίνω ποτέ, δεν ξέρω τι σημαίνει ποτό, οπότε ούτε και το μεθύσι. Ξέρω όμως πώς είναι να σε κοιτάζει αποσβολωμένο όλο το club τη στιγμή, που ζητάς εμφιαλωμένο νερό απ’ το μπαρ. Γιατί όλοι νομίζουν ότι παίρνω ναρκωτικά όταν δε ζητώ αλκοολούχο ποτό, δεν μπορώ να καταλάβω… Πάει, έχει χαλάσει ο κόσμος… Ναι, τι λέγαμε; Στην παρατήρηση είχαμε μείνει… Είναι εκείνη η ώρα, γύρω στις 2-3, που όλοι (φίλοι, γνωστοί) έχουν γίνει ή βρίσκονται σε καλό δρόμο, για να γίνουν “φέσι”. Και η Αφροδίτη -η μόνη νηφάλια της παρέας- συλλογίζεται κάπου στη γωνία του μαγαζιού… “Πόσο τέλειο είναι να μην πίνεις τη στιγμή που όλοι γύρω σου είναι τελείως τύφλα!;” Πλάκα πλάκα, δεν είναι και λίγο να είσαι η μόνη νηφάλια σε μια λαοπλημμύρα… Proud of me!! Ακόμα και στο χορό ξεχωρίζω! Αν δείτε πώς χορεύετε υπό την επίρροια αλκοόλ, θα με θεωρήσετε -το λιγότερο- Shakira και ό,τι άλλο επιθυμείτε… Εντάξει, καταλαβαίνω, διασκεδάζετε εκείνη τη στιγμή, αλλά έτσι κάνουν μόνο τα ζώα! Έπειτα, σημειώνω να ρωτήσω τις κολλητές αν αύριο την ίδια ώρα -νηφάλιες πάντα- θα θυμούνται απ’ έξω τα τραγούδια του Παντελιδη και της Πάολα… Προσπάθησε να το θυμηθείς, Αφροδίτη! Επίσης, θυμήσου να τους ρωτήσεις, πώς σε πείθουν και τους ακολουθείς σε τέτοιου είδους εξόδους… Κάποιο κόλπο θα έχουν, δεν μπορεί!

Έχει περάσει η ώρα και έχω την εντύπωση ότι έχω αρχίσει και βαριέμαι… Στο νεύμα “Παιδιά έχει αρχίσει και περνάει η ώρα… 5 πήγε, ας μαζευτούμε σιγά σιγά….” μόνο απάντηση δε λαμβάνεις… Για την ακρίβεια, λαμβάνεις ό,τι άλλο θες εκτός από απάντηση! Ένα ναι, όχι…; Ζητάω πολλά… “Κάτσε στη γωνία σου κοπέλια και μη μας ζαλίζεις!”… Τι είπα; Βαριέμαι; Βαριόμουν… Το πάρτυ μόλις απέκτησε suspense! Καλά, ο Κώστας τώρα συνειδητοποίησε ότι η κοπέλα του τόση ώρα “φασωνόταν” με τον κολλητό του; Καλά Κώστα μου, δε σε παίρνει να πεις πολλά και να νευριάσεις… Τόση ώρα σε παρατηρώ… Δεν έχεις ξεκολλήσει απ’ τη Μαριλένα… Άντρες!… Τι σου κάνει το ποτό όμως, εε;;

Και έρχεται η στιγμή -ω, ναι! Δόξα να ‘χει!- που τους κατεβάζεις απ’ τις μπάρες, τις πίστες και όπου άλλου είναι. Το δύσκολο βέβαια είναι να τους ντύσεις… Είμαι τόσο καλός άνθρωπος, που θα τους βοηθήσω να βρουν άκρη, γιατί δεν αντέχω να τους βλέπω να σκουπίζουν το πάτωμα με τα παλτό και τα μπουφάν τους… Έλεος, πληρώνονται άνθρωποι γι’ αυτόν το σκοπό!! Όχι τίποτα άλλο, το πρωί θα τα βάζουν με θεούς και δαίμονες…

Μαμαααά, έλα να με βγάλεις από ‘δω μέσα!!! Pleaaaase!!!

Υ.Γ 1) Μην πίνετε αν σας χαλάει, γιατί να ξέρετε ότι πάντα κάποιος νηφάλιος θα σας παρακολουθεί… Τι εντύπωση θα σχηματίσει για σας;

Υ.Γ 2) Είναι πολύ cool να μην πίνεις ή να πίνεις μόνο ένα ποτό! Δοκιμάστε το! Θα το λατρέψετε!

Υ.Γ 3) Κορίτσια, δεν είναι καθόλου chic να γίνεστε τύφλα από το μεθύσι…

Υ.Γ 4) ΤΟ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΞΕΝΕΡΩΤΗ, ΑΛΛΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ…

Γεννημένη μία ζεστή μέρα τον Ιούνιο του 1996 στην Αθήνα, καρκινάκι στο ζώδιο και πάνω μου θα βρεις όλα τα χαρακτηριστικά του. Ευαίσθητη, συναισθηματική, αποφασιστική, εργασιομανής και control freak. Το dietchen (ντίτχεν) για μένα αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα σε Ελλάδα και Αγγλία, αφού πλέον ζω και σπουδάζω στο Μάντσεστερ, International Business & Marketing. Αγαπώ τη μουσική, τη μόδα, τα βιβλία, τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας. Αγαπημένος προορισμός τα τελευταία 16 χρόνια είναι η Μύκονος και δε νομίζω να υπάρξει άλλος, όπου κι αν ταξιδέψω, ό,τι κι αν εξερευνήσω…