Fashion

Το πρώτο μου ρούχο είναι γεγονός!!!

By  | 

1

Ένα από τα όνειρα που είχα στη ζωή μου, ήταν κάποια στιγμή να αποκτήσω το δικό μου ρούχο- πιο σωστά, να το έχω ράψει εγώ και επάνω του να αναγράφεται το label μου. Το όνειρο αυτό έγινε πραγματικότητα!! Μπορεί στα μάτια “μεγάλων” και καταξιωμένων σχεδιαστών μόδας να φαίνεται κάτι το τόσο απλό και εύκολο. Στα δικά μου μάτια όμως, ισχύει ακριβώς το αντίθετο.

Μου πήρε έξι μήνες μέχρι να το τελειοποιήσω. Να σχεδιάσω στην αρχή, έπειτα να μελετήσω τα κατάλληλα πατρόν, στη συνέχεια να διαλέξω τα υφάσματα…και στη μέση το σχολείο. Όποτε έβρισκα έστω και μισή ώρα ελεύθερου χρόνου, την εκμεταλλευόμουν δουλεύοντάς  το.

Σ΄αυτό το σημείο βέβαια, οφείλω να ευχαριστήσω την αγαπημένη μου γιαγιά, η οποία με βοήθησε και με το παραπάνω γι’ αυτή τη φόρμα. Ούσα μοδίστρα με δικό της ατελιέ στη Γερμανία, δε θα μπορούσε παρά να γνωρίζει με κάθε λεπτομέρεια πώς θα ραφτεί χωρίς καμία ατέλεια. Η αλήθεια είναι, ότι το μόνο που έκανα μόνη μου ήταν το label -φαίνεται άλλωστε- και το σχέδιο. Όλα μα όλα τα υπόλοιπα τα έκανε η γιαγιάκα μου, που την ευχαριστώ πολύ!!!

2

Η έμπνευση ήρθε το περασμένο καλοκαίρι. Ήθελα κάτι απλό και συνάμα κομψό και άνετο. Να μπορείς να το φορέσεις πρωί και βράδυ. Έτσι, αποφάσισα από το να δημιουργήσω ένα κοινότυπο τζιν παντελόνι, να δοκιμάσω κάτι σε ολόσωμη φόρμα. Θα αναρωτηθείτε- και με το δίκιο σας- πώς μία ολόσωμη φόρμα μπορεί να είναι άνετη… Κι όμως, εγώ την έκανα να μοιάζει πολύ άνετη και ευκολοφόρετη με μία μόνο κίνηση. Την προσθήκη φερμουάρ σε όλο το μήκος του μπροστινού μέρους, ώστε να νιώθεις ότι φοράς ένα τζιν παντελόνι με ένα τζάκετ. Το κάτω μέρος είναι έτσι σχεδιασμένο, ούτως ώστε να εφαρμόζει σε κάθε σώμα σαν ένα απλό παντελόνι. Δεν ήθελα να το φορτώσω με διάφορα πράγματα, που ενδεχομένως το έκαναν να μοιάζει κιτς. Το μόνο που έβαλα για να είναι πιο κομψό και να μπορεί να φορεθεί τόσο το πρωί, όσο και το βράδυ ήταν η επιλογή της καφέ δαντέλας στο άνοιγμα της καμπάνας. Στοιχείο που δεν υπήρχε σε κανένα άλλο τζιν που έχω δει.

3

Την ημέρα της φωτογράφισης την είχα προγραμματίσει από το χειμώνα. Ήθελα συγκεκριμένη μέρα και συγκεκριμένο τόπο. Το πού δε θα μπορούσε, φυσικά, να είναι άλλο από τη λατρεία μου, τη Μύκονο. Το απόγευμα της εικοστής εβδόμης του Ιουνίου- την ημέρα των γενεθλίων μου δηλαδή- την αφιέρωσα στη φωτογράφιση της φόρμας.

Το πρώτο μου ρούχο το αφιερώνω στις αγαπημένες, Αμαλία, Βάσω, Βιβή και Λίτσα, οι οποίες με φιλοξένησαςν στο ιντερνετικό τους περιοδικό και τις ευχαριστώ ιδιαιτέρως γι’ αυτό.

Τώρα πάμε για το επόμενο, περιμένω και δικές σας ιδέες, προτιμήσεις…

Τα σχόλια δικά σας, ελπίζω να σας αρέσει η πρώτη μου δουλειά…

4 5

Γεννημένη μία ζεστή μέρα τον Ιούνιο του 1996 στην Αθήνα, καρκινάκι στο ζώδιο και πάνω μου θα βρεις όλα τα χαρακτηριστικά του. Ευαίσθητη, συναισθηματική, αποφασιστική, εργασιομανής και control freak. Το dietchen (ντίτχεν) για μένα αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα σε Ελλάδα και Αγγλία, αφού πλέον ζω και σπουδάζω στο Μάντσεστερ, International Business & Marketing. Αγαπώ τη μουσική, τη μόδα, τα βιβλία, τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας. Αγαπημένος προορισμός τα τελευταία 16 χρόνια είναι η Μύκονος και δε νομίζω να υπάρξει άλλος, όπου κι αν ταξιδέψω, ό,τι κι αν εξερευνήσω...