Today's Mood

Χρόνια πολλά!!

By  | 

Χρόνια πολλά φιλενάδα μου. Χρόνια πολλά αδερφούλα μου! Δεν ξέρω πώς να σε αποκαλέσω οπότε σε αποκαλώ και τα δύο. Αυτά που αισθάνομαι ότι μου είσαι. Φίλη, κολλητή, soulmate, αδερφή, ακόμα και αν δεν κυλάει το ίδιο αίμα στις φλέβες μας. Είσαι αυτό το άλλο μου μισό, που με συμπλήρωσε πριν 15 χρόνια στο προαύλιο του σχολείου, λίγο πριν ξεκινήσουμε την Α’ Δημοτικού. Θυμάσαι πώς έγινε. Με είδες φοβισμένη, να στέκομαι επίμονα δίπλα στη μαμά μου παρατηρώντας το αχανές μπροστά στα μάτια μου προαύλιο του δημοτικού, και πήρες την πρωτοβουλία να μου μιλήσεις. Ευτυχώς που έκανες εσύ την αρχή, γιατί ίσως να μη σου είχα μιλήσει. Με πλησίασες μαζί με τον παππού σου, με έπιασες απ’ το χέρι και το μόνο που μου είπες ήταν το όνομά σου και “μη φοβάσαι, δεν υπάρχει λόγος, θα είμαστε μαζί”. Και πράγματι, ήμασταν, είμαστε και θα συνεχίσουμε να είμαστε η μία δίπλα στην άλλη, ακόμα και αν μας χωρίζει αυτή η ριμάδα η απόσταση, που για τρίτη συνεχόμενη χρονιά μου στερεί τα γενέθλιά σου. Δεν πειράζει. Χάρη στην τεχνολογία μπορώ, τουλάχιστον εικονικά, να είμαι δίπλα σου και να γιορτάσουμε τα 20ά σου γενέθλια. Δε θα μακρηγορήσω, γιατί όσοι μας γνωρίζουν, ξέρουν περί τίνος πρόκειται. Ξέρουν για δύο αυτοκόλλητα δεμένες φίλες, που συνεννοούνται με τα μάτια, που θα καταλάβουν πότε η μία δε νιώθει καλά και θα κάνει ό,τι περνάει απ’ τα χέρια της, για να σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα, που θα χαρεί στη χαρά σου, θα κλάψει στη λύπη σου, πάντα δίπλα σου. Και αυτό για μένα είναι φιλία. Φιλία δοκιμασμένη και σίγουρη, αληθινή, με όλη τη σημασία της λέξης.

megi

Είμαι λίγο μακριά, για να σου κάνω δώρο, οπότε θέλω μέσω του συγκεκριμένου ποστ, να αναπολήσεις όλες τις αναμνήσεις μας, τις ατελείωτες ώρες παιχνιδιού, τις σκανταλιές μας (ναι, παιδιά, μη μας βλέπετε έτσι, τις κάναμε τις σκανταλιές μας και εμείς… γκουχ, γκουχ!!), τις αγωνίες μας, την πρωινή διαδρομή μέχρι το σχολείο, τα διαλείμματα, τα γέλια μας, το καυστικό μας χιούμορ, τις κυριακάτικες βόλτες μας στο κέντρο της Αθήνας, τα μπαλόνια που μου έφερνες, τα non stop Παρασκευοσαββατοκύριακά  μας, τα χορευτικά μας σόου, τις φάρσες μας και τα πειράματα στη μαγειρική στο σπίτι της γιαγιάς. Είναι πολλά. Αμέτρητα. Όμορφα και χαραγμένα ανεξίτηλα μέσα μου.

Να τα εκατοστήσεις, αγάπη μου. Σ’ αγαπώ όσο δε φαντάζεσαι! Να περάσεις υπέροχα! I miss you! 

Η φίλη σου, απ’ τη συννεφιασμένη Αγγλία!! 

xxx 

Γεννημένη μία ζεστή μέρα τον Ιούνιο του 1996 στην Αθήνα, καρκινάκι στο ζώδιο και πάνω μου θα βρεις όλα τα χαρακτηριστικά του. Ευαίσθητη, συναισθηματική, αποφασιστική, εργασιομανής και control freak. Το dietchen (ντίτχεν) για μένα αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα σε Ελλάδα και Αγγλία, αφού πλέον ζω και σπουδάζω στο Μάντσεστερ, International Business & Marketing. Αγαπώ τη μουσική, τη μόδα, τα βιβλία, τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας. Αγαπημένος προορισμός τα τελευταία 16 χρόνια είναι η Μύκονος και δε νομίζω να υπάρξει άλλος, όπου κι αν ταξιδέψω, ό,τι κι αν εξερευνήσω...